Coeur
- Nov 14, 2025
- 2 min read
Bugün ben çok konuşmayacağım. Sadece bir tanıklık bırakacağım. Önce; Reyhan için yazdığım bir mektup ve onunla olan iyileşme yolculuğumuzdan kesitler.
Cesaret (Courage) sözcüğü, “kalp” anlamına gelen Fransızca coeur ile aynı kökten gelir. Cesaret, tüm erdemlerin, değerlerin ve duyguların altında yatması gereken ve onlara gerçeklik kazandıran temeldir. Yani, tıpkı kalbin kollara, bacaklara ve diğer organlara pompaladığı kan ile onlara kazandırdığı işlev gibi, cesaret de tüm kişisel erdemleri ve duyguları olanaklı kılar.
Kendi kızım (aynı zamanda Limon’un kızı) Ayça’yı toprağa verdiğim gün. Hayatımın en karanlık, dipte, en yıkıcı günü. Ayça’yı toprağa verirken kendimi bir anda “senin için çok sokak hayvanı kurtaracağım. Senin hatrına. Söz veriyorum.” derken buldum.
Hayatımda en kararlı olduğum an.
O günün akşamı Limon geldi, ancak benim anlayabileceğim şekilde bana seslenerek benden yardım istemeye. Yine bir söz verdim:
“Seni kurtaracağım, Ayça için. Seni kesinlikle kurtaracağım”.
Aynı gün ikinci kez, hayatımın en kararlı anı.
Dışarıdan bakınca gurur duyacağım pek çok şey olduğu sanılabilir. İyi bir okulu bitirdim, iyi bir kariyerim var, dereceler, ödüller kazandım. Çocukluğumdan beri benden beklenenen ‘başarıları’ fazlasıyla gerçekleştirdim ama bunlardan hiç ama hiç gurur duymadım. Hayatımın en kötü gününün akşamında hayatımın en kararlı hallerimle karşılaşmak, henüz o anda -bırakın yeniden sevebilmek/bağlanabilmek konusunda bırakın en ufak bir şüphe duymayı -kaybetme riskini bir kez daha alabilecek kadar duygusal cesaret gösterebilmek- onun iyileşme yolculuğuna gözümü kırpmadan ortak olabilmek, klinikte kaldığı 196 gün boyunca her gün yanında olup onunla birlikte inanabilmek ve onu kurtarabilmek benim hayatımdaki en büyük gururum. Bir başarım varsa, işte bu.
Schopenhauer’un dediği gibi;
“Mutlu bir hayat olanaksızdır, insanın başarabileceği en iyi şey kahramanca bir hayattır.”
Çok insan “o seninle karşılaştığı için çok şanslı” dedi. Ama hayır, ben daha şanslıyım. Onunla karşılaştığım için ben çok daha şanslıyım.Kendi türümden olmayan bir canlıya hayran olabilmenin, onunla yoldaş olabilmenin, böyle gerçek bir bağ kurabilmenin tarif edilemez derinliğini bana o öğretti. Onunla bağımın içinde hissettiklerime kendimi açabilecek kadar cesur olduğum için -bir kez daha- çok gururluyum.
Adı şimdi Reyhan.
Artık sokakta değil. Evimizde yaşıyor.
Biz birlikte iyileştik.
Nisan, 2022
Bu iyileşme hikayesinden ben sorumluyum.
Bizim Reyhan ile şimdimize bakmanızı istiyorum. Göremeyeceksiniz ama ben yine de bakmanızı istiyorum.
Bundan ise ben sorumlu değilim.
Şimdi biri bana, bize gelip benim yaşadığım, bize yaşatılan şeyi anladığını söylesin lütfen. Benim için Reyhan'ın ve diğer hepsinin aylardır böyle olmasının ne anlama geldiğine dair en ufak bir fikri olduğunu biri gelsin ve bize söylesin.
Comments